Eer aan God in den hoge en vrede op aarde voor de mensen die Hij liefheeft!
Viering: Nieuwjaarsdag
Lezingen:
- Numeri 6, 22-27
- Lucas 2, 16-21
Geschreven door: Pastor Colm Dekker
'Eer aan God in den hoge en vrede op aarde voor alle mensen die Hij liefheeft.'
Dat is de boodschap die de herders van de engelen hadden gehoord toen ze hun schapen aan het hoeden waren. Dat is de boodschap waarmee ze meteen op weg zijn gegaan naar Betlehem, en die in hun hoofd en hart bleef zingen toen zij daar Maria en Jozef en hun kind Jezus vonden.
Het is een dubbele boodschap: Eer aan God en vrede voor de mensen. et zijn twee delen die samen één boodschap uitmaken, zeker als we daarbij het wereldbeeld van de Bijbelse mens bedenken: de platte aarde als de plek waar de mens woont en daarboven de hemel waar God woont als bescherming van ons mensen. Die twee horen bij elkaar: God in de hemel buigt zich permanent over de mens op de aarde. God houdt van alle mensen, en wil voor ons niets liever dan vrede. Vrede terugvertaald in het Hebreeuws is sjalom, welzijn, welvaart, geluk, alle mensen in vrede. Waar dit gebeurt, waar vrede en liefde is, daar is God, daar wordt God eer gebracht. Eer aan God dus, en vrede op aarde voor alle mensen die Hij liefheeft, voor alle mensen dus!
In het geboorteverhaal van Jezus wordt die liefde van God heel concreet. Die liefde van God voor ons allen is geen vrijblijvend iets, maar een daadwerkelijke keuze. Een liefde die vlees wordt, een God die vlees wordt. Niet zomaar mens wordt als koningskind in een paleis, maar vlees wordt in een mensenkind aan de rand van de samenleving, geboren in een koude, onverschillige wereld, waar zo vaak mensen worden buitengesloten. In die wereld van mensen wordt Gods liefde vlees. God heeft ons allen zo lief dat God zich met ons engageert, niet aan de zijlijn blijft staan, maar het risico aangaat, partij kiest door zo geboren te worden, door zichzelf te openbaren aan en door herders, mensen aan de onderkant van de samenleving. God deelt in de armoede van ons mensen en neemt daarin verantwoordelijkheid, komt daar met die ene dubbele boodschap van Eer aan God en vrede voor alle mensen.
Als contrast mogen wij ons realiseren hoe vaak wij zelf heel anders reageren. Als we denken aan de jaaroverzichten, aan alle gebeurtenissen van het jaar dat achter ons ligt, dan zijn we gauw geneigd om bij veel dingen niet echt te kijken, en ons niet echt te laten raken, want dan voelen we ons al gauw machteloos en moedeloos.
Dertig jaar later, als Jezus in Nazaret groot gegroeid is bij Maria en Jozef, zal hij het verhaal vertellen van de barmhartige Samaritaan en van de man die slachtoffer werd van rovers. Hoe vaak zijn wij niet als de priester en leviet die eerst voorbijkomen, wel zien maar voorbijlopen in plaats van als de barmhartige Samaritaan die wel ziet en niet voorbijgaat maar van zijn paard komt en in het slachtoffer een mens herkent zoals hij zelf is? Hoe vaak durven wij niet te kijken, ons niet te engageren omdat we al die problemen in onze wereld toch niet kunnen oplossen? En dus kijken we maar niet, of niet echt, maken we onszelf liever wijs dat het ons niet aangaat, en gaan we door met ons eigen leven. En hoe vaak is dit ook niet waar voor ons eigen leven met de plussen en minnen van 2011? Waar hebben wij ons het leed van anderen aangetrokken en wanneer zijn we eraan voorbijgegaan?
Aan het begin van het nieuwe jaar 2012 mogen wij vandaag in de Schrift horen dat onze God zich wel engageert en ons ook daartoe uitnodigt niet om heel de last van de wereld op onze schouders te nemen maar wel mee te gaan in de liefde van onze God die vlees wordt in onze wereld.
Maria die eerder zwanger op weg was gegaan om haar nicht Elisabet te helpen, die in haar Magnificat haar geloof uitzong dat God zich het lot van zwakke mensen aantrekt, die snapt en overziet ook niet alles, maar kijkt ook niet weg. Ze bewaart alles in haar hart en overweegt het bij zichzelf. Ze bewaart haar vertrouwen in God en doet wat zij kan om met Gods bedoelingen mee te werken. Vandaag mogen we haar daarom eren als de Moeder Gods. Niet alleen heeft ze Jezus ter wereld gebracht, maar ongetwijfeld heeft ze hem ook samen met Jozef opgevoed in het geloof van het Joodse volk. Samen met Jozef heeft zij hem op de achtste dag, een week na zijn geboorte laten besnijden ten teken dat hij thuishoort in het Verbond dat God met Abraham en heel zijn volk heeft gesloten, dat zij hem zullen opvoeden als kind van Israël, in het bevrijdende spoor van God met zijn volk. Zij heeft Jezus over God verteld, is zijn eerste en trouwste leerling geworden, hem trouw gebleven. Zij toonde Jezus aan de herders, droeg hem in en op haar schoot, en blijft ook ons naar hem wijzen.
Zo mogen ook wij ons vandaag gezegende mensen weten, waar wij ons met en door Maria laten meetrekken in het spoor van Jezus, van God met zijn volk. In dat blijvende Verbond van God met zijn volk mogen wij vandaag de prachtige zegen uit het boek Numeri horen.
Zo mogen wij terugblikken op 2011 en God danken en vragen alles (alsnog!) ten goede te keren, omdat God de enige is die zelfs uit wat niet goed was, iets goeds geboren kan laten worden. Zo mogen we vooruitblikken op 2012 en God om zegen vragen, voor onszelf en wie ons bijzonder dierbaar zijn, en voor heel die wereld die voor ons te groot is om te dragen, maar waarvan God zich niet af wil keren.
God heeft zich het lot van zijn volk voorgoed aangetrokken en wil ons zegenen en behoeden voor alle kwaad, in 2011 en ook in 2012; met het licht van zijn gelaat brengt God licht in onze duisternis en schenkt ons genade en liefde; wendt zich naar ons mensen toe en schenkt ons vrede!
'Eer aan God in den hoge en vrede op aarde aan de mensen die Hij liefheeft!'
|
|
