Colms column 5 september 2010
Curaçao was een prachtig avontuur.
Sowieso is het heel bijzonder om
naar de andere kant van de wereld te
gaan, en daar een heel ander
klimaat, een heel andere natuur
tegen te komen. Het is voor mij ook
een eer gevraagd te worden namens
de gemeenschap van Sant'Egidio
naar die andere kant van de wereld
te gaan. Daar was een goedwillende
groep mensen, maar hoorden zij nu
ook bij onze wereldwijde familie?
Of konden wij hen daarbij helpen?
Gelukkig merkten we al gauw dat zij
heel blij waren met onze komst. Na
vijf jaar letterlijk en figuurlijk op
een eiland te hebben gezeten, wilden
zij graag van ons leren, zowel over
het gebed van Sant&Egidio als over
de manier waarop wij in onze
gemeenschap heel concreet proberen
om vriend van de armen te zijn.
Zo is er in een week tijd een hele
warme (!) band ontstaan die ook
over de oceaan heen blijft bestaan,
en we hebben genoten.
Genoten hebben we inmiddels ook
weer van onze vrijwilligersavond. Ik
noemde dit woensdagavond de
officieuze start van het werkseizoen,
maar ook meteen een hoogtepunt.
Dat was het voor mij ook dit jaar
weer, al is er natuurlijk geen enkel
bezwaar als dit in de loop van het
jaar nog wordt overtroffen!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 22 augustus 2010
Ik durf het haast niet te zeggen,
maar van 22-30 augustus ben ik naar
Curaçao. Ik was nog nooit zo ver
geweest, en nu twee keer binnen een
half jaar, eerst naar Suriname, nu
dus naar Curaçao.
Die twee reizen liggen in elkaars
verlengde. In april was ik met
Sant'Egidio naar Suriname en daar
ontmoetten we een priester die net
uit Curaçao vandaan kwam.
Tot onze grote verbazing vertelde
hij ons dat er in zijn parochie op
Curaçao een kleine gemeenschap van
Sant'Egidio was. Die was zo'n vijf
jaar geleden onder invloed van een
Nederlandse broeder begonnen. Alleen
was dit in de rest van de
internationale gemeenschap niet
bekend. Sant'Egidio zonder dat
Sant'Egidio dit weet! De kern is
altijd het gebed en de inzet voor de
armen, in hun geval de zorg voor
verslaafden in deze arme parochie.
Daarom kwam in de loop van de zomer
het dringende verzoek of wij als
Nederlandstaligen snel op bezoek
konden bij deze mensen. Kortom, wij
gaan zien hoe zij proberen
Sant'Egidio te zijn, en hen helpen
dit meer te worden. Boeiend!
Overigens zijn mijn bezoeken aan
Suriname en de Antillen ook heel goed
voor onze parochie. Het schept en
versterkt een band met wie daar
vandaan komen. Velen van hen reageren
heel enthousiast. We delen beelden
van hun land en cultuur.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 15 augustus 2010
De heerlijke vakantie in Zeeland ligt
inmiddels al weer een paar weken
achter ons. Weken waarin van alles is
gebeurd, en waarin de plannen voor
het komende seizoen zich aandienden.
Met Sant'Egidio worden we in onze
stad steeds actiever. Hopelijk zullen
twee jongeren uit onze parochie
binnenkort zelf vertellen over hun
belevenissen in Malawi.
Het leven in de parochie is voor een
belangrijk deel gewoon doorgegaan.
Niet alleen de vieringen, maar ook de
gezamenlijke maaltijden zijn al zo
vertrouwd en gewaardeerd dat ze ook
in de zomer werden gehouden, en ze nu
zelfs een vaste plek hebben gekregen
(in principe na de viering op de
eerste zondag van de maand).
Soms blijkt dat het allemaal echt
niet vanzelfsprekend is, dat het
alleen maar kan dankzij de grote
inzet van vele mensen.
Zo bleek degene die de laatste tijd
zo trouw en goed dit weekbulletin
verzorgde, helaas niet meer in staat
dit te blijven doen. Gelukkig neemt
haar voorganger weer even waar, en
heeft zich al iemand aangemeld om het
wellicht over te gaan nemen.
Natuurlijk mag ik geen namen noemen.
Daarom volsta ik met: Heel veel dank!
Al haast traditioneel beginnen we
deze week met de bedevaart naar
Heiloo. Op 1 september volgt de
vrijwilligersvond. We zijn weer
begonnen!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 4 juli 2010
Dit is mijn laatste column voor de
zomervakantie. Komende vrijdag
vertrekken wij voor drie weken naar
Zeeland. Ik merk dat ik erg aan
vakantie toe ben. De laatste paar
weken is de energie wat op.
Als ik terugdenk aan het voorbije
seizoen, dan is er heel veel gebeurd
in onze parochie. Natuurlijk heb ik
dat niet allemaal zelf gedaan, laat
staan dat ik het alleen heb gedaan,
maar toch is het een intensief
- en volgens mij in het algemeen zeer
goed - jaar geweest.
Hét hoogtepunt was natuurlijk de
viering van het 50-jarig bestaan van
de parochie, waar we met veel
voldoening op terug mogen kijken.
Het is mijn valkuil om in plaats van
te genieten van het vele goede me
vooral te storen aan wat (nog) niet
is gebeurd, waar ik in
tekortgeschoten ben. Dan zie ik
gezichten voor me van mensen voor wie
het afgelopen jaar niet gemakkelijk
is geweest, en voor wie ik er meer
had willen zijn.
In grote lijnen ben ik heel tevreden
en heb ik de indruk dat we als
parochie het afgelopen jaar een paar
goede sporen hebben uitgezet naar de
toekomst, en is er goede hoop dat we
na de zomer met veel elan die draad
weer op mogen pakken.
Daarvoor hoop ik de komende paar
weken weer nieuwe energie op te doen,
door even niets te hoeven, en te
genieten van ons gezin. U allen wens
ik een goede zomer toe, waar dan ook.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 27 juni 2010
Afgelopen zondag legde bisschop Punt
tijdens de Vormselviering uit waarom
de liturgische kleur rood is: een
verwijzing naar het vuur van de Geest
en naar de liefde. "We gaan van
Oranje naar rood." grapte hij.
Zelf hou ik op z'n tijd zeker van
voetbal, maar wat ik nu zo leuk vind,
is dat heel veel mensen die zich
normaal gesproken helemaal niet met
voetbal bezighouden, nu ook een
beetje door de Oranjekoorts worden
aangestoken. De artikelen in de
winkels zijn niet aan te slepen, de
huizen en de mensen worden er mee
versierd, en de sfeer is (buiten
Hoogeveen) ook heel goed.
Je zou haast denken dat dit goed voor
ons land moet zijn, voor de economie
en voor de verbroedering. Zonder nu
meteen voor informateur te gaan
spelen zou je durven gokken dat een
oranje kabinet door iedereen wordt
toegejuicht. Paars-plus schijnt niet
te kunnen, net zomin als een
regenboogkabinet voor iedereen
acceptabel is, waarbij de echte
redenen (angst voor verlies van
populariteit, zetels en macht) als zo
vaak in de politiek niet worden
genoemd.
Op straat in allerlei plaatsen in ons
land speelt dit (nu) niet. Zolang
onze jongens goed samenspelen (en
blijven winnen!) zijn ze allemaal
even geliefd, of ze nu Ibrahim heten
of Eljero of Dirk. Wat zou het mooi
zijn, als het altijd en overal zo
kon.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 20 juni 2010
Nu deze zondag bisschop Punt acht
jongeren komt vormen, merk ik dat ik
haast vanzelf terugkijk, en wel op
twee manieren.
Zo denk ik terug aan het 50-jarig
bestaan van onze parochie op 18 oktober.
Toen ging de bisschop ook voor, en
vonden we het met z'n allen toch best
een beetje spannend: een bisschop die
je zelf niet kent als mens en vaak
alleen maar weet wat in de media over
hem wordt bericht. Na afloop waren er
louter positieve reacties, over zowel
de menselijke ontmoeting als zijn
inhoudelijke boodschap. Nu hoor ik
van tevoren blije en trotse reacties
dat hij weer komt, en is hij meer dan
welkom!
Ik denk ook terug aan het vorige
Vormsel, twee jaar geleden, toen mijn
eerste keer in een nieuwe opzet van
de voorbereiding.
Ik merk dat ik nu veel ontspannener
ben dan toen. Dat komt vast door de
ervaring, en dat deze groep iets
kleiner en rustiger is, maar zeker
ook door de praktische en inhoudelijke
hulp van enkele vormelingen van de
lichting van twee jaar geleden.
Het bezoek aan Maurice Lagemaat,
inmiddels jongerenwerker in O.L. Vrouw
ter Nood in Heiloo, als start heeft
goed gewerkt voor de groep.
Nu ik voor de Lucasparochie schrijf
moet ik natuurlijk vermelden dat we
drie vormelingen al kennen vanaf hun
doopsel en Eerste Communie, en daarna
bij bijzondere gelegenheden in
familie en parochie of wekelijks
achter de Wereldwinkel.
Het is ook goed en leuk om nu enkele
jongeren van de Pancratius in de
groep te hebben en eentje vanuit de
Marcus.
Voor de regiovorming is het alleen
maar goed dat wij samenwerken waar
dat kan, en ook dat zij elkaar op
deze leeftijd leren kennen.
Van de groep van twee jaar geleden
hebben we met iedereen nog contact,
en sommigen zijn zelfs zeer actief
geworden of gebleven. Dit jaar hebben
we daarom meteen maar gepland dat er
na de zomer een vervolg komt op het
Vormselprogramma. Dus zeg ik tegen de
vormelingen: Proficiat (dit betekent:
dat het je goed mag doen!) en tot
ziens!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 13 juni 2010
Vorige week werd ik bedankt voor een
leerzame avond over Etty Hillesum.
Het is natuurlijk aardig en attent om
elkaar te bedanken. Alleen moest ik
bekennen dat ik er niets aan had
gedaan. Ik kon ter plekke verwijzen
naar een van onze parochianen. Niet
ik, maar zij had het initiatief
genomen om een uitzending van het
Vlaamse programma Braambos op een DVD
mee te nemen, en er ook voor gezorgd
dat alle parochianen via het week-
bulletin werden uitgenodigd om te
komen kijken. Ik ben heel dankbaar
voor dit soort initiatieven uit de
parochie. Ik geloof dat het goed is
om onze inspiratie met elkaar te
delen.
Voor mijzelf was het een mooie
gelegenheid om kennis te maken met
Etty Hillesum. Ik had haar naam wel
eens gehoord, maar bleek vrijwel
niets van haar te weten. Inmiddels
ben ik door deze uitzending zwaar
onder de indruk van deze zeer levens-
lustige jonge Joodse vrouw die midden
in het leven stond en zich niet door
de nazi's liet afschrikken om vanuit
haar hart te durven leven, en die
over 'deze reis naar binnen' prachtige
teksten heeft geschreven.
De vrijdag daarop was er in Utrecht
een indrukwekkende solovoorstelling
waarin originele teksten van Etty
Hillesum werden voorgedragen.
Kortom, veel dank!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 30 mei 2010
Een paar weken geleden vertelde
ik over het parochieberaad en de
plannen om veel laagdrempelige
activiteiten te gaan organiseren.
Model hiervoor stond 'onze
buurvrouw' die misschien zelden
of nooit in de kerk komt, maar die
het vast wel leuk vindt om
hiervoor uitgenodigd te worden.
Als eerste activiteit zouden we met
Pinksteren met elkaar gaan eten.
Ruim veertig mensen hebben
zondag in onze kerk genoten
van kookkunsten vanuit het Caribisch
gebied, Afrika, Azië en Europa. En
wat was het lekker, en wat ging het
heerlijk ontspannen. Wie denkt dat
het organiseren van een etentje
voor tientallen mensen toch de
nodige stress moet opleveren, kon
zich afgelopen zondag verbazen.
Achteraf kreeg ik enkele bedankjes
bestemd voor die mensen die
hiervoor zo voortreffelijk hadden
gezorgd. Die antwoordden dat ze
dit graag en vanzelfsprekend
hadden gedaan.
Wat heerlijk toch om zulke mooie
mensen in onze parochie te hebben
die zo'n feestelijk gebeuren met
een glimlach mogelijk maken, en
wat heerlijk om deel uit te maken
van een parochie die dit ook leuk
vindt en hiervan geniet!
Het enige wat we nog moeten
leren - wat nog vanzelfsprekend
moet worden - is dat we 'onze
buurvrouwen'gaan uitnodigen...
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 9 mei 2010
Afgelopen zondag hebben wij ons
parochieberaad gehouden met parochie-
vernieuwing als hoofdthema.
Onze (denkbeeldige) buurvrouw vervulde
de hoofdrol. Uiteraard mag u hier ook
uw buurman invullen. Of misschien
heeft u zelf wel 'iets' met geloven,
maar kon u het tot nu toe in onze
kerk nog niet echt vinden.
Hopelijk zit er bij de vijf voorstellen
van zondag iets voor u (of voor uw
buurvrouw!). Veel mensen komen niet
langer vanzelfsprekend naar de kerk,
terwijl ze wel op zoek zijn en blijven.
Herkent u zichzelf hierin, loop jij
rond met een goed idee, of zou je
zelf iets willen doen, neem dan
contact met ons op! We staan er graag
voor open. Op deze plek een korte
impressie van een paar ideeën, en de
stappen die we daarvoor met (jo)uw
hulp willen zetten.
1. Onze PCI spoort ieder van ons aan
goed om zich heen te kijken naar die
'buurvrouw' die in nood zit en het
zelf niet opgelost krijgt, omdat ze
tobt met financiën of gezondheid, en
met eenzaamheid. Met uw hulp kunnen
wij helpen.
2. Onze 'buurvrouw' kreeg op onze
website de indruk dat er in onze
parochie niets met jongeren gebeurt,
terwijl we alleen een paar schrijvers
nodig hebben die iedere buurvrouw
vertellen wat er voor jong en oud
allemaal gebeurt. Ook mensen zonder
computer nodigen wij graag uit. Zo
nodig zorgen wij voor pen en papier.
3. Vanaf Pinksteren (23 mei) gaan we
elke maand op zondagmiddag met elkaar
eten. Voor deze eerste keer hopen we
op 'buurvrouwen' uit alle mogelijke
culturen en genieten we graag van
elkaars specialiteiten. Kokers en
eters zijn even welkom!
4. Voor 'buurvrouwen' van 15 tot 30
jaar is er een uitnodiging om zich
samen met onze jongeren voor te
bereiden om in augustus 2011 naar de
WereldJongerenDagen in Madrid te gaan,
of mee te doen aan een van de vele
andere activiteiten.
5. In september en oktober willen we
wekelijks samen met onze 'buurvrouw'
een CaFE houden. Met een kopje koffie
of thee kijken we naar een DVD met
een inleiding over een geloofs-
onderwerp. Daarna zijn er drankjes aan
de bar, en praten we in het café verder
door. Natuurlijk is elke buurvrouw
welkom wanneer ze maar wil, en ieder
ander ook!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 2 mei 2010
Deze zondag is er na de viering een
parochieberaad. Twee keer per jaar
bieden we elkaar zo de gelegenheid om
ons uit te spreken over het reilen en
zeilen van onze parochie. Deze wens
om samen onze verantwoordelijkheid te
nemen de Lucas wordt dit keer ingevuld
door het thema 'parochievernieuwing'.
Hiermee geven we aan dat we meer
willen dan 'op de winkel passen', dat
we veel kansen zien om onze geloofs-
gemeenschap te laten groeien.
Getalsmatig lijkt het er op dat we de
komende jaren met minder geld, minder
mensen en minder kerken toe zullen
moeten in onze regio, maar dat wil
niet zeggen dat er voor ons als kerk
geen toekomst zou zijn.
Ter voorbereiding zijn al zoveel
ideeën verzameld dat we zondag een
selectie moeten maken om aan u als
parochieberaad voor te leggen.
Gemeenschappelijk in al die ideeën is
dat ze laagdrempelig zijn, dat wil
zeggen een uitnodiging voor zowel de
vaste kerkgangers als hun buren die
'van huis uit katholiek zijn, en wel
geloven dat er iets moet zijn'.
Graag willen we elkaar blijven
inspireren, en op elkaar blijven
rekenen in gebed en actie en onze
geloofsgemeenschap laten groeien. U
wordt van harte uitgenodigd, met uw
eigen inbreng en uw ideeën over
parochievernieuwing.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 25 april 2010
Zeven kinderen doen deze zondag hun
Eerste Communie. Bijna twee maanden
hebben zij zich voorbereid op deze
dag. Zes keer zijn ze 'Door de Poort'
gegaan. Aan de hand van zes verhalen
uit het leven van Jezus zijn ze gaan
ontdekken hoe wij kunnen helpen om
zijn droom van het Land van God
vandaag te laten groeien door naar
zijn verhalen te luisteren en door
zelf niemand buiten te sluiten maar
elkaar te leren kennen, waarderen en
vergeven, en door samen te eten!
Ook hun ouders hebben zich op deze
dag voorbereid, door hun kind te
begeleiden en door hun eigen
verdieping. Afgelopen donderdag nog
kwam zo de betekenis van de
Eucharistie aan bod, en hoe Jezus
voor ons een levende werkelijkheid
kan zijn zoals hij dat tijdens zijn
leven van ons heeft gevraagd.
Elk jaar weer is het een boeiend
avontuur om met kinderen en hun
ouders op weg te gaan samen met
Jezus. Prachtig om te zien hoe
betrokken de ouders zijn bij hun
kind en bij de vraag hoe het geloof
in hun leven een goede plek kan
krijgen.
Ik hoop, bid en vertrouw dat het een
prachtig mooi feest mag zijn, een
stralende dag die ook doorwerkt in
hun verdere leven als leerlingen van
Jezus.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 18 april 2010
Velen verklaarden ons voor gek toen
ik samen met een Antwerpse vriend
voor vier dagen naar Suriname vertrok,
en inderdaad, het is veel te kort. En
toch, al word je er geen kenner mee,
we hebben in die paar dagen heel wat
gezien en heel wat mensen gesproken
in Paramaribo. Bovendien zijn we nog
een dagje naar Batavia geweest, de
prachtig gelegen voormalige melaatsen-
kolonie waar de grote Surinaamse
heilige Petrus (Peerke) Donders
tientallen jaren heeft geleefd en
gewerkt en uiteindelijk ook is
gestorven.
We waren er te kort om op zondag in
de kerk te zijn, en toch hebben we
wel een idee gekregen van de levendige
kerk die Suriname heeft. Zo was er
vorige week een bedevaart naar Batavia
geweest met 340 jongeren.
Veel indrukken zal ik lang bij me
houden, van het prachtige land, de
vriendelijke mensen, de vele
verschillende bevolkingsgroepen die
vreedzaam naast elkaar leven, en ook
de grote contrasten tussen rijk en
arm, de grote onveiligheid in de hele
stad waar elk huis en elke winkel
schuilgaat achter dikke tralies:
'dievenijzer'. Kennelijk wint de
armoede en de gebrekkige overheid het
regelmatig van hoe aardig Surinamers
eigenlijk zijn ...
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 28 maart 2010
De rijkste, meest beladen week van
het jaar is aangebroken. Een week die
Goede Week heet, omdat we geloven dat
het lijden niet het laatste woord
heeft, omdat deze week ons uitzicht
geeft op het nieuwe, grootsere leven
aan de andere kant van lijden en dood.
Met Sant'Egidio beleven we dit aspect
op maandagavond om 20 uur in de
Nicolaaskerk in het Gebed van de
Martelaren. Daarin noemen we de namen
van al diegenen die in het afgelopen
jaar wereldwijd in navolging van
Jezus hun leven hebben gegeven vanwege
hun christelijk geloof. Voor velen van
ons is dit niet meteen vertrouwd, maar
'de Irakezen van onze kerk' zijn zeer
blij met deze uitnodiging en doen
graag mee. Iedereen is daarom van
harte uitgenodigd voor dit
indrukwekkende gebed.
In deze dagen zijn we, samen met
Jezus, solidair met alle lijdende
mensen. Dit jaar denken we heel
bijzonder ook aan allen die in en
door de kerk zoveel te lijden hebben.
Tegelijkertijd verheugen we ons ook
over de acht dopelingen van Pasen,
onder wie twee volwassenen. Op de
Bijbelavonden rond het thema van het
doopsel bleek hoe vruchtbaar het is
om ons samen te verdiepen in de weg
die God met (ieder van) ons gaat en
te merken dat dit geldt voor wie als
volwassene is gedoopt of als kind.
Graag wens ik u alvast Zalig Pasen!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 21 maart 2010
Ik dacht dat ik een intensieve week
had gehad. Niets om zielig over te
doen, hoor, een vakantieweek in Rome
is bepaald geen straf, maar intensief
was het wel. Ik mocht mee als
'partner van' Corine die een
conferentie had over Humanisering van
de zorg in een multiculturele context.
Die was heel interessant en verliep
goed. Daarnaast was er nog tijd voor
veel - nieuwe en oude - bezienswaar-
digheden en bekenden in de Eeuwige
Stad.
Het was zelfs een heftige week omdat
we voor de eerste keer op de plek
waren waar 4,5 jaar geleden mijn
jongere broer is gestorven. In Rome
kwamen onverwachte herinneringen op
aan de geweldige tijd die we daar bij
een eerder bezoek met hem hadden
gehad.
En toch kreeg ik bij terugkomst het
gevoel dat er hier veel meer gebeurd
was, in de politiek, de samenleving
en in de kerk. Niemand sprak meer
over het weigeren van de Communie,
maar des te meer over het seksueel
misbruik.
Ik ben blij dat onze bisschop hierover
een brief heeft geschreven, waarin hij
benadrukt dat hierin alléén het belang
van de slachtoffers telt: de erkenning
van hun verhaal en het grote kwaad dat
hun is aangedaan. Dat is het minste
wat zij mogen verwachten, en dat er
lessen worden getrokken om te
voorkomen dat mensen 'in naam van God'
hun machtspositie misbruiken.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 7 maart 2010
De afgelopen weken is er de nodige
ophef ontstaan over het weigeren van
de Communie aan homoseksuelen. Wat
mij betreft volstrekt terecht dat
mensen zich hier druk over maken. Het
gaat immers om het meest heilige: het
Lichaam van Christus ..., maar dan wel
in de dubbele betekenis van zowel de
Eucharistie als de gemeenschap van de
kerk.
Natuurlijk is de Eucharistie ook mij
zo dierbaar dat wik snap dat we daar
geen protestmiddel van moeten maken.
Sommige bisschoppen en priesters zijn
er kennelijk van overtuigd dat Jezus
(homoseksuele) delen van zíjn lichaam
afwijst om zijn (sacramentele) lichaam
zuiver te houden.
Dit is des te pijnlijker en
schrijnender als overal om ons heen
verhalen naar buiten komen over
bisschoppen en priesters die seksueel
misbruik hebben gepleegd met minder-
jarigen die aan hun zorgen waren toe-
vertrouwd.
Persoonlijk laat ik mij graag leiden
door Timothy Radcliffe o.p. die voor
de ontwikkeling van een gezonde,
positieve beleving van seksualiteit
naar Jezus verwijst die (in de
Eucharistie!) zegt: 'Dit is mijn
lichaam. Ik geef het aan jou.' Zo
kwetsbaar en naakt stond Hij in het
leven, zichzelf weggevend in liefde.
Zo wil Hij nog in ons midden zijn. Zo
mogen wij van hem leren leven en
doorgeven. Helaas, toen werd en nu
wordt zijn lichaam al te vaak
geschonden, vernederd en gekruisigd
door verraad, bespotting, afwijzing,
verloochening, misbruik.
Gelukkig lijken de partijen elkaar te
gaan verstaan. Laten wij in onze kerk
allemaal samen in liefde zijn lichaam
opbouwen.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 28 februari 2010
In een bijzondere bijeenkomst van het
pastoraatsteam met enkele andere
parochianen hebben we het gehad over
vernieuwing van de parochie.
Alle cijfers wijzen voor de komende
jaren op krimp van de kerk. Volgens
sommigen zou de regiocommissie dan
ook vooral moeten zorgen dat we
helderheid krijgen hoe we met minder
pastores en parochianen en minder
geld in minder kerkgebouwen zo goed
mogelijk verder kunnen.
Anderen willen graag inspelen op de
mogelijkheden die er zijn om onze
geloofsgemeenschap te laten groeien,
allereerst inhoudelijk in geloof,
maar ook door een opener, laag-
drempelig contact met anderen in onze
omgeving.
We waren het er snel over eens dat
wij graag en met volle overtuiging
kiezen voor dat tweede spoor: wij
gaan voor de groei! Maar ja, dat
roept meteen wel de vraag op: hoe doe
je dat dan?
Daarvoor bleek niet meer nodig dan
een paar voorbeelden die iedereen
meteen wel zag zitten, en toen kwamen
de ideeën! Van een wekelijks aanbod
van bezinnende programma's tot
gelegenheid om samen te eten, van een
parochiedag in mei of juni tot een
Pinksterfeest met liederen uit
allerlei culturen, van het avondgebed
met Sant'Egidio tot een vrouwen-
werkgroep. En dit alles voor
parochianen en buurtgenoten. Een
inspirerende startavond!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 21 februari 2010
De Veertigdagentijd is te zien als de
weg naar Pasen.
In het Lucasevangelie dat wij dit
jaar lezen zien we dit heel sterk,
omdat daarin het optreden van Jezus
wordt geschilderd als een reis, zijn
weg naar Jeruzalem. Steeds opnieuw
maakt Jezus de keus om die weg te
gaan.
Wij weten hoe die weg in Jeruzalem
eindigt, en we krijgen sterk het
vermoeden dat Jezus dit zelf ook heel
goed heeft geweten of minstens
vermoed. Zijn leerlingen toen konden
het allemaal niet bevatten.
Na Pasen is hun eerste reactie dan
ook om weer uit Jeruzalem weg te
gaan. Zo gaan de leerlingen van
Emmaüs die weg in omgekeerde richting.
Hun weg met Jezus was mislukt, hoe
vol ze ook van hem waren geweest. Het
was een pure teleurstelling geworden,
en geëindigd in de dood. Op de weg
terug ontdekken ze dat dit zo moest
gebeuren, en leren (de weg van) Jezus
op geheel nieuwe wijze (her)kennen.
Wij worden uitgenodigd om met Jezus
zijn en onze weg te gaan, een goede,
inspirerende, liefdevolle weg, met
God en onze medemensen, in de volle
overtuiging dat we op deze weg
onvermijdelijk tegenslagen zullen
ontmoeten én dat we die weg niet
alleen hoeven te gaan.
Dit geldt voor ons allen, en heel
bijzonder voor degenen die met Pasen
worden gedoopt. Met hen willen wij
deze weg van Jezus gaan.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 14 februari 2010
"Warmlopen voor je geloof". Je zou
zeggen dat je heel wat geloof nodig
hebt om met dit weer warm te lopen.
Het is de titel van een boekje dat
een goede vriend vorig jaar heeft
geschreven. Het biedt zeven
verschillende werkvormen om al
wandelend met elkaar aan de praat te
raken over de vraag wie Jezus voor
ons is. Zijn veronderstelling is dat
de meeste katholieken het heel
moeilijk vinden om hierover te
spreken, terwijl het wel eens heel
belangrijk zou kunnen zijn als we ons
geloof willen delen en doorgeven.
Met bestuurders van de drie parochies
in Osdorp en Sloten hadden wij
afgesproken om afgelopen dinsdag dit
eens uit te proberen.
Ondanks dat het buiten vroor en
enkelen eerlijk toegaven als een berg
tegen deze avond te hebben opgezien,
hebben we met z'n tienen twee aan
twee met elkaar gesproken over een
korte tekst van of over Jezus, met
een richtvraag om op gang te komen.
Bij iedereen bleek het gesprek daarna
meteen op gang te komen.
Na terugkomst sloten we de avond af
met een warm drankje en een
uitwisseling, een lied en enkele
gebeden die aansloten bij het thema
van de avond.
Sommige mensen zeggen dat de echte
vernieuwing van de kerk komt waar
nieuwe en oude katholieken leren om
hun geloof met elkaar te delen.
Ik geloof het graag.
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 7 februari 2010
Afgelopen weekend was ik met vier
jongeren, actief in Rock Solid, op
bezoek bij Sant'Egidio in Antwerpen.
Goed voor de teamvorming, leuk om op
een andere plek inspiratie op te doen.
Van tevoren vond ik het best eng. Zou
het wel klikken tussen die twee
groepen? Zouden onze jongeren het wel
leuk vinden? Op de eerste avond was al
duidelijk dat ik me daar geen zorgen
over hoefde te maken.
Hoogtepunt voor de meesten was, denk
ik, het bezoek met leeftijdsgenoten
aan hun School van vrede, een plek in
verschillende kansarme wijken van de
stad waar tientallen kinderen van
6-12 jaar op zaterdag-morgen worden
opgehaald, en samen spelen, zingen,
huiswerk maken, samen plezier hebben.
Weg uit de eigen omgeving is het niet
moeilijk om onder de indruk te raken,
om vriendschappen te sluiten met
aardige en inspirerende mensen, om
met veel jonge mensen het contrast te
zien met je eigen leven hier in
Amsterdam. De eerste avond werd er in
het avondgebed gelezen over het zaad
dat in verschillende soorten grond
terecht komt. In de preek werd die
grond toegepast op verschillende
momenten van ons leven. Hoe vruchtbaar
wordt het Woord van God en het
inspirerende voorbeeld van anderen in
ons leven? Hoeveel ruimte willen wij
hieraan geven, en hoelang blijven we
enthousiast? Kan het blijvende
vruchten voortbrengen, tot vreugde
van velen, onszelf allereerst?
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 31 januari 2010
Vorige week zaterdag was ik met twee
anderen van onze parochie naar de
Impulsdag voor catechese en jongeren
die het bisdom en dekenaat hadden
georganiseerd in de Mozes en Aäron-
kerk.
In vier rondes kon iedereen kiezen
uit vernieuwende werkvormen die in
sommige parochies in Nederland al in
de praktijk worden gebruikt. Het
thema van de dag was: Geestkracht
ontvangen en doorgeven.
Zelf werd ik het meest geïnspireerd
door een vorm van catechese die er is
zowel voor volwassenen als voor
jongeren. De volwassenenvorm werd in
de workshop uitgewerkt, die voor de
jongeren heel kort ook getoond.
CaFE staat voor Catholic Faith
Exploration (het katholieke geloof
verkennen) maar heeft ook echt een
cafékarakter. Elke avond is iedereen
welkom, of je nu nieuw bent of heel
bekend (met het geloof en met andere
deelnemers). In 7 of 8 keer wordt er
na de koffie een half uurtje gekeken
naar een inleiding op DVD. Daarna kan
iedereen aan de bar een drankje halen,
en wordt er in het 'café' aan tafels
doorgepraat over het thema. Wie wil
kan aan het eind een blaadje meenemen
om er inhoudelijk nog eens verder
over te denken.
Ik heb het materiaal meegenomen om te
bekijken, en eventueel in onze
parochie te introduceren.
Wie geïnteresseerd is, is van harte
welkom om te informeren bij:
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 24 januari 2010
Vorige week schreef ik over de nieuwe
Opgang, en de bijzondere band die er
vanaf het begin van Osdorp is tussen
de kerken.
Afgelopen woensdag was er een bijeen-
komst die daar perfect bij aansloot.
De protestantse wijkgemeente had ter
gelegenheid van de opening een heel
breed programma van activiteiten.
Daarbij namen buurtgenoten en geloofs-
genoten uit de eigen protestantse kerk
(PKN) uiteraard een voorname plek in;
zoals gezegd de andere christelijke
kerken; en ook de moslimgelovigen
werden uitgenodigd.
Afgelopen woensdag waren vijf
islamitische gemeenschappen uit Osdorp
vertegenwoordigd, samen met leden van
de werkgroep kerk & buurt en het ILO.
Na een rondleiding door de prachtige
nieuwe ruimtes hebben we heerlijk
Indonesisch (halal) gegeten, en met
elkaar weer eens ontdekt hoe samen
aan tafel zitten een band schept of
versterkt, en gelegenheid geeft tot
gesprek.
Daarna heette ds. Bakker in een korte
toespraak in de kerk iedere groep
bijzonder welkom. Hij legde iets uit
over de betekenis van het kruis in het
leven van christenen, en vergeleek
moslims hier met Nederlandse migranten
in Amerika en Australië, en eindigde
met een oproep van Paulus om uit te
blinken in vriendelijkheid. Dat is
die avond zeker gelukt!
pastor Colm Dekker | | |
Colms column 17 januari 2010
Vanaf het moment dat ik pastor werd
in Osdorp hoorde ik en merkte ik dat
er vanaf het ontstaan van Osdorp hele
goede banden zijn tussen de katholieke
en protestantse kerk hier. Dat geldt
voor de band die de gemeenschappen
onderling met elkaar hebben, dat
geldt ook voor de voorgangers. Zelfs
mijn collega's die hier al tientallen
jaren zijn, zeggen dat dit niet hun
verdienste is maar dat zij dit zo
hebben aangetroffen, en dat het
waarschijnlijk te maken heeft met de
start. De opbouw van Osdorp viel samen
met de hoogtijdagen van de oecumene.
En nu er in heel de kerk, in Osdorp
en in de oecumene, in een bepaald
opzicht veel minder vanzelfsprekend
is, blijft toch die goede onderlinge
band vanzelfsprekend bestaan.
Vandaar dat wij vanzelfsprekend en
oprecht meeleven - meevieren in dit
geval - nu de protestantse wijk-
gemeente van Osdorp-Sloten een nieuw
kerkgebouw heeft betrokken.
We zijn blij dat wij als christelijke
kerken deze zondag speciaal worden
uitgenodigd om met hen dit feest te
vieren.
In deze tijd is het bepaald niet
vanzelfsprekend dat een nieuwe kerk
wordt gebouwd. Nu dit bij onze goede
buren en vrienden gebeurt, is dit een
felicitatie waard, en laten wij ook
graag merken hoe betrokken we zijn.
pastor Colm Dekker | | |
Pagina's in deze sectie:Archief:
Artikelen eerder op deze pagina gepubliceerd
|
